เมื่อยหัวใจแท้น้อ สิไปต่อหรือพอซำนี้
ร้อยแปดกับวิธี สิดึงเจ้าเอาไว้
ทุ่มเทให้เจ้าสุอย่าง แต่เป็นหยังคือนั่งร้องไห้
จั่งได้พอกับความเสียใจ คักหลายปานนี้
ฮักจนบืนล้มบืนตาย ไสมันบ่มีค่า
หรือว่าอ้ายนั้นเป็นซำหมา ขี้ข้าโตหนึ่ง
เรียกร้องความฮักจนน่าสงสาร จังแม่นเวทนาเหลือเกิน
ซั่นกะไปสาแก้มเปิ่นเวิ่น บ่ต้องย่างเฮียงหมา
โอ๊ย เว่าแล้วน้ำตามันไหล
บ่วงผูกมัดหัวใจไว้ ให้บ่เซาฮัก
เจ้าผูกด้วยฮัก แต่ดันมาตัดสิ้นเยื่อใย
น้ำตาไหลถึงฮ้องไห้เป็นสายธาร
เมื่อความฮักมันเดินมาจบถึงอวสาน
จำนนให้เธอนั้น เดินลาจากอ้าย
ปล่อยทั้งที่ยังฮัก มันเสียใจยุบ่เซา
คิดยังคิดฮอดเขาจนเบิดลมหายใจ
แม่นเวรแม่นกรรม ให้เขาเอาตีนมาผูกใจ
จนคึดหลาย สิเป็นบ้าป่วง
โอ๊ย เว่าแล้วน้ำตามันไหล
บ่วงผูกมัดหัวใจไว้ ให้บ่เซาฮัก
เจ้าผูกด้วยฮัก แต่ดันมาตัดสิ้นเยื่อใย
น้ำตาไหลถึงฮ้องไห้เป็นสายธาร
เมื่อความฮักมันเดินมาจบถึงอวสาน
จำนนให้เธอนั้น เดินลาจากอ้าย
ปล่อยทั้งที่ยังฮัก มันเสียใจยุบ่เซา
คิดยังคิดฮอดเขาจนเบิดลมหายใจ
แม่นเวรแม่นกรรม ให้เขาเอาตีนมาผูกใจ
จนคึดหลาย สิเป็นบ้าป่วง
เจ้าผูกด้วยฮัก แต่ดันมาตัดสิ้นเยื่อใย
น้ำตาไหลถึงฮ้องไห้เป็นสายธาร
เมื่อความฮักมันเดินมาจบถึงอวสาน
จำนนให้เธอนั้น เดินลาจากอ้าย
ปล่อยทั้งที่ยังฮัก มันเสียใจยุบ่เซา
คิดยังคิดฮอดเขาจนเบิดลมหายใจ
แม่นเวรแม่นกรรม ให้เขาเอาตีนมาผูกใจ
จนคึดหลาย สิเป็นบ้าป่วง
แม่นเวรแม่นกรรม ให้เขาเอาตีนมาผูกใจ
จนคึดหลาย สิเป็นบ้าป่วง